ขออาสาทำความดีตลอดไป จนกว่าชีวิตจะหาไม่ (อ. บรรจง โซ๊ะมณี) เงื่อนไข-การถือศีลอด

เงื่อนไข-การถือศีลอด

เงื่อนไขการถือศีลอด

มุสลิมที่มีคุณสมบัติต่อไปนี้ต้องถือศีลอดเดือนรอมะฎอน

1.บรรลุนิติภาวะตามศาสนบัญญัติศีลอดจึงไม่เป็นข้อบังคับสำหรับเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะตามศาสนบัญญัติ
(เด็กผู้ชายต้องมีอายุ 15 ปีบริบูรณ์หรือมีสัญลักษณ์อื่นๆส่วนเด็กผู้หญิงต้องมีอายุครบ 9 ปีบริบูรณ์)

2. มีสติสัมปชัญญะครบบริบูรณ์ศีลอดจึงไม่เป็นข้อบังคับสำหรับคนที่วิกลจริต
แม้ว่าอาการวิกลจริตจะเกิดขึ้นชั่วขณะหนึ่งในเวลากลางวันก็ตาม

3. ผู้ที่ไม่ได้เดินทางไกลหมายถึงบุคคลที่มีสถานที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่ง
และต้องพักอยู่ ณสถานที่ของตนไม่น้อยกว่าสิบวัน ดังนั้นผู้ที่เดินทางไกล หรือพำนักอยู่ ณที่หนึ่งที่ใดไม่เกินสิบวัน
เขาจึงไม่สามารถถือศีลอดได้ และนมาซของเขาต้องทำแบบย่อ (นมาซสี่ร่อกะอัตให้ทำแค่สองร่อกะอัต)

แต่กรณีที่จำเป็นต้องเดินทางไกลเขาสามารถเดินทางได้หลังจากอะซานซุฮฺริ ถือว่าศีลอดไม่เสีย
และถ้าเขาสามารถเดินทางกลับมาถึงที่พักของตนได้ก่อนอะซานซุหฺริของวันใหม่ เขาสามารถถือศีลอดต่อได้
(กรณีที่ยังไม่ได้กระทำในสิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสีย)

4. ไม่เมาหรือหมดสติ

5.ไม่เจ็บป่วยเพราะการถือศีลอดอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพกรณีที่ไม่สบาย

6. ไม่มีประจำเดือนหรือมีเลือดหลังจากการคลอดบุตร

เงื่อนไขที่ถูกต้องของศีลอด

เงื่อนไขที่ถูกต้องหมายถึงการถือศีลอดของบุคคลที่มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้ถือว่าถูกต้องตามศาสนบัญญัติ

1. ต้องไม่ใช่คนวิกลจริต

2. ต้องไม่อยู่ในสภาพที่หมดสติหรือมึนเมา

3. ต้องไม่เจ็บป่วย

4. ต้องไม่เป็นผู้เดินทางไกล

5. ต้องสะอาดปราศจากรอบเดือนหรือเลือดหลังการคลอดบุตร

6. ต้องไม่อยู่ในสภาพมีญุนูบ (หลังจากอสุจิได้เคลื่อนออกมาแล้วยังไม่ได้อาบน้ำตามศาสนบัญญัติ

7. ต้องมีอายุถึงวัยบาลิฆ (บรรลุนิติภาวะตามศาสนบัญญัติ)

8. ต้องเป็นผู้ศรัทธา (มุอ์มิน)

สิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสีย

หมายถึงผู้ถือศีลอดคนใดคนหนึ่งได้กระทำในสิ่งดังต่อไปนี้ถือว่า ศีลอดของเขาเสียทันที่
และจะต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลังจากเดือนร่อมะฎอนได้ผ่านพ้นไปแล้วสิ่งที่ทำให้ศีลอดเสียมี ๑๐ ประการดังต่อไปนี้

1. ตั้งใจกินไม่ว่าจะมีปริมาณมากหรือน้อยก็ตาม

2. ตั้งใจดื่มไม่ว่าจะมีปริมาณมากหรือน้อยก็ตาม

3. ร่วมประเวณี ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

4. เจตนากล่าวเท็จที่พาดพิงไปยังอัลลอหฺ ท่านศาสดาบรรดาอิมามมะอฺศูม รวมถึงท่านหญิงฟาฏิมะหฺ และบรรดาศาสดาทั้งหลาย เช่นกล่าวว่าอัลลอหฺตรัสว่า..ซึ่งไม่มีอยู่ในอัลกุรอาน หรือกล่าวว่า ท่านศาสดาหรือบรรดาอิมามมะอฺศูมสั่งให้ทำ.ซึ่งไม่มีอยู่จริงและไม่มีหลักฐานยืนยันคำพูดนั้น

5. ตั้งใจดำน้ำโดยให้ศีรษะทั้งหมดอยู่ใต้น้ำ

6. ตั้งใจให้ฝุ่นละออง หรือควันหรือไอน้ำที่มีจำนวนมากเข้าไปในลำคอ

7. ตั้งใจคงสภาพการมีญูนุบ (หมายถึงภายหลังจากได้ร่วมหลับนอนกับภรรยาหรือหลังจากที่อสุจิได้เคลื่อนออกมาแล้วยังไม่ได้อาบน้ำตามศาสนบัญญัติ)หรือแม้แต่จะไม่ตั้งใจคงสภาพดังกล่าวแต่เป็นเพราะหลงลืมถือว่าศีลอดเสียและต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

8. การสำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง (อิสติมนาอ์) อันเป็นสาเหตุให้อสุจิเคลื่อนออกมาและการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองของหญิง

9. การสวนทวารด้วยของเหลวทุกชนิด

10. การตั้งใจอาเจียน

บางประเด็นเกี่ยวกับสิ่งที่ทำให้ศีลอดเสีย

1. ไม่อนุญาตให้กลืนเศษอาหารที่ติดอยู่ตามซอกฟันถ้าหากกลืนลงไปจะเป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสีย

2. อนุญาตให้บ้วนปาก ล้างจมูกและชิมอาหารได้แต่จะต้องไม่ลงไปถึงลำคอ

3. อนุญาตให้กลืนน้ำลายที่ไม่มีเศษอาหารหรือน้ำลายที่ยังไม่ได้กระทบกับสิ่งอื่นภายนอกปาก

4. อนุญาตให้ฉีดยา (ต้องไม่ใช่วิตามินหรือยาบำรุงที่ทำให้รู้สึกอิ่ม) หยอดยาที่ตาหรือหู

5. หากลืมไปว่าถือศีลอด แต่เขาได้กินหรือดื่มถือว่าศีลอดไม่เสียแต่ถ้านึกได้เมื่อใดต้องคายอาหารและเครื่องดื่มนั้นทันที

6. ไม่อนุญาตให้หลับนอนกับภรรยาในเวลากลางคืนถ้าหากรู้ว่ามีเวลาไม่พอสำหรับการทำฆุสลฺญินาบะฮฺหรือทำตะยัมมุม

7. ถ้าอสุจิได้เคลื่อนออกมาและไม่สามารถอาบน้ำญะนาบะหฺก่อนอะซานศุบฮิได้
ดังนั้นเป็นวาญิบให้ทำตะยัมมุมแทนการอาบน้ำฆุสุล

8. กรณีที่หญิงหมดประจำเดือนหรือเลือดหลังการคลอดบุตรก่อนอะซานศุบฮิจำเป็นต้องรีบทำฆุสุล
ถ้าหากเธอปล่อยทิ้งไว้จนกระทั่งถึงเวลาอะซานกฎของเธอเหมือนกับผู้ที่ตั้งใจคงสภาพญะนาบะหฺจนถึงอะซานศุบฮิ
ศีลอดของเธอเสียและต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

9. ถ้าตั้งใจละศีลอดในตอนกลางวัน ถือว่าศีลอดเสียและเขาต้องถืออด (อิมซาก)ไปจนถึงช่วงพระอาทิตย์ตกดิน

บุคคลที่ศีลอดไม่เป็นวาญิบสำหรับเขา

บุคคลที่ศีลอดไม่เป็นวาญิบสำหรับเขาแต่ต้องมีการปฏิบัติอย่างอื่นเพื่อเป็นการชดเชยได้แก่

1. ชายและหญิงชราถ้าหากทั้งสองไม่สามารถถือศีลอดได้เนื่องจากความยากลำบาก หรืออาจมีอันตรายต่อสุขภาพได้
ดังนั้นให้ทั้งสองจ่ายซ่อดะเกาะหฺทดแทนทุกวันที่ไม่ได้ถือศีลอด เป็นอาหารจำนวน 3 กิโลกรัม

2. หญิงที่มีรอบเดือนหรือเลือดหลังการคลอดบุตรให้เธอละศีลอดขณะที่เธอได้เห็นเลือด
แม้ว่าจะก่อนอะซานมัฆริบเพียงเล็กน้อยก็ตามและให้ถือศีลอดชดใช้ภายหลังจากเดือนร่อมะฎอนตามจำนวนวันที่ได้ขาดไป

3. บุคคลที่มีความกระหายอย่างรุนแรงหมายถึงบุคคลที่กระหายน้ำอย่างรุนแรงและการถือศีลอด
เป็นความลำบากอย่างยิ่งสำหรับเขา หรืออาจมีอันตรายถึงชีวิตได้ดังนั้น ให้เขาบริจาคอาหารจำนวน 3 กิโลกรัม
และต้องถือศีลอดชดใช้ถ้าหากเขามีความสามารถในภายหลัง

4. หญิงตั้งครรภ์การถือศีลอดอาจมีผลกระทบหรือเป็นอันตรายต่อทารกที่อยู่ในครรภ์หรือต่อตัวเธอเอง
อนุญาตให้เธอไม่ต้องถือศีลอดได้ แต่ต้องชดใช้ภายหลัง และต้องบริจาคอาหารจำนวน 3 กิโลกรัมทุกวันตามจำนวนวันที่ขาด

๕.แม่ลูกอ่อนที่มีน้ำนมน้อยถ้าหากเธอเกรงว่าจะเป็นอันตรายต่อทารกหรือต่อตัวเธอ
อนุญาตให้เธอไม่ต้องถือศีลอดในช่วงนั้น แต่ต้องถือศีลอดชดใช้ในภายหลังและต้องจ่ายอาหารจำนวน 3 กิโลกรัม

เงื่อนไขการเดินทางไกล

การเดินทางไกลที่เป็นสาเหตุให้ไม่อาจถือศีลอดได้นั้นมีเงื่อนไขดังต่อไปนี้

1. การเดินทางที่เป็นสาเหตุให้เขาต้องทำนมาซย่อ (นมาซที่มีสี่ร่อกะอัตให้ทำแค่สองร่อกะอัต)
ซึ่งเขาต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลังจากเดือนร่อมะฎอนได้ผ่านพ้นไป

2. ไม่อนุญาตให้ผู้เดินทางถือศีลอดเว้นเสียแต่ว่าเขาได้เดินทางหลังจากอะซานซุหฺริ
ซึ่งเขาต้องถือศีลอดต่อเนื่องไปตลอดไม่อนุญาตให้ละศีลอด

3. ถ้าเดินทางออกจากที่พักก่อนอะซานซุหฺริถือว่าศีลอดเสีย

4. ถ้าตั้งใจจะออกเดินทางตั้งแต่ตอนกลางคืนกรณีนี้ต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลังเช่นกัน

5. ถ้ากลับถึงที่พักก่อนอะซานซหฺริและยังไม่ได้กระทำในสิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสีย
ดังนั้น เป็นวาญิบเขาต้องถือศีลอดในวันนั้น

6. ถ้ากลับถึงที่พักหลังจากอะซานซุหฺริไม่ว่าเขาจะทำในสิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสียหรือไม่ก็ตาม
ถือว่าศีลอดของเขาเสียและต้องอดอาหาร (อิมซาก)ไปจนถึงอะซานมัฆริบพร้อมทั้งต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

7. ระยะทางของการเดินทางทั้งไปและกลับคือ ๔๔ กิโลเมตรดังนั้นถ้าเขาเดินทางไปถึงระยะทางดังกล่าวเขาต้องละศีลอด
และต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลังจากนั้นแต่ต้องไม่ใช่การเดินทางไปเพื่อกระทำในความผิดบาป เช่น ทำศินา ลักขโมยการเดินทางเช่นนี้ต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

8. บุคคลที่มีอาชีพเดินทางเช่นบุคคลที่สถานที่ทำงานอยู่คนละเมืองกับที่พักอาศัย
หรือคนขับรถ ขับเครื่องบิน หรือครู-นักเรียน เขาต้องถือศีลอด

การชดใช้ศีลอด

การถือศีลอดชดใช้ของบุคคลดังต่อไปนี้ถือเป็นวาญิบ

1. บุคคลที่ได้ละศีลอดในเดือนร่อมะฎอน เนื่องจากป่วย หรือเดินทางไกล

2. บุคคลที่ถูกบังคับให้ละศีลอดในเดือนร่อมะฎอนหรือมีเหตุจำเป็นต้องละศีลอด

3. สตรีมีรอบเดือนขณะถือศีลอดในเดือนร่อมะฎอน

4. มีเจตนาที่จะทำให้ศีลอดเดือนร่อมะฎอนเสียแต่ยังไม่ได้กระทำถือว่าศีลอดเสียและต้องถือศีลอดชดใช้

5. ผู้ที่รับประทานอาหารจนถึงอะซานศุบฮิในเดือนร่อมะฎอนโดยไม่ได้คำนึงถึงเวลา

6. เขาได้ทำการละศีลอดตามคำบอกกล่าวของคนอื่น ต่อมารู้ว่ายังไม่ถึงเวลาละศีลอดดังนั้นเขาต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

7. ถ้ามีคนบอกว่าถึงเวลาอะซานศุบฮิแล้วแต่เขาคิดว่าพูดเล่นและได้กระทำในสิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสีย
ต่อมารู้ว่าเป็นเวลาอะซานศุบฮิจริง ดังนั้น เขาต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

8. เขาได้ละศีลอดด้วยกับความมั่นใจว่าถึงเวลาแล้ว เนื่องจากอากาศมืดครึ้มแต่ต่อมารู้ว่ายังไม่ถึงเวลาละศีลอด
ดังนั้นเขาต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

9. ถ้าบ้วนปากหรือใช้น้ำเพื่อความสดชื่นและอื่น ๆ และน้ำได้ไหลลงคอโดยไม่ได้เจตนา
ดังนั้น เป็นวาญิบต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

10. ผู้ที่ได้ฝันโดยมีอสุจิเคลื่อนออกมาแล้วได้ตื่นขึ้นหลังจากนั้นได้นอนหลับไปอีกโดยตั้งใจว่าจะทำฆุสุลหลังจากตื่นนอนอีกครั้งแต่เขาได้นอนหลับจนกระทั่งนมาซศุบฮิได้ผ่านพ้นไป ดังนั้นเป็นวาญิบต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

11. ถ้าลืมอาบน้ำ ฆุสุล ญินาบะห ฺเป็นเวลาหลายวันติดต่อกันเป็นวาญิบต้องถือศีลอดชดใช้เท่าจำนวนวันที่ผ่านมา

12. ถ้ามีเจตนาว่าจะละศีลอด หรือไม่แน่ใจว่าจะถือศีลอดต่อไปหรือไม่แต่ยังไม่ได้ทำสิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสีย
ถือว่าศีลอดไม่ถูกต้องเป็นวาญิบต้องถือศีลอดชดใช้ภายหลัง

13. สำหรับเด็ก คนวิกลจริต คนหมดสติ และการฟิรโดยกำเนิดไม่จำเป็นต้องถือศีลอดชดใช้ที่เขาไม่ได้ถือในช่วงนั้น

14. สำหรับผู้ที่มึนเมาในขณะถือศีลอด ต้องถือศีลอดชดใช้ในภายหลัง

15. สำหรับคนป่วยที่อาการป่วยของเขาไม่ได้ต่อเนื่องจนถึงเดือนร่อมะฎอนปีต่อมาเป็นวาญิบต้องถือศีลอดชดใช้

การจ่ายกัฟฟาเราะหฺ

กัฟฟาเราะหฺหมายถึงอะไรการกระทำที่เปรียบเสมือนการไถ่โทษต่อสิ่งที่เขาได้กระทำขัดแย้งกับบทบัญญัติทางศาสนา

วิธีการจ่ายกัฟฟาเราะหฺมีสามวิธีดังนี้

1. ปลดปล่อยทาสให้เป็นอิสระ ๑ คน

2. ถือศีลอดอย่างต่อเนื่องทุกวันเป็นเวลา ๒ เดือนติดต่อกัน

3. บริจาคอาหารแก่คนยากจนจำนวน ๖๐ คน

การจ่ายกัฟฟาเราะหฺ

วิธีการจ่ายกัฟฟาเราะหฺมีสามวิธีดังนี้

1. ปลดปล่อยทาสให้เป็นอิสระ ๑ คน

2. ถือศีลอดอย่างต่อเนื่องทุกวันเป็นเวลา ๒ เดือนติดต่อกัน

3. บริจาคอาหารแก่คนยากจนจำนวน ๖๐ คน

สำหรับการจ่ายกัฟฟาเราะหฺนั้นสามารถเลือกจ่ายหนึ่งในสามได้

ขึ้นอยู่กับความผิดที่ผู้นั้นได้กระทำแต่ในบางครั้งจำเป็นต้องจ่ายรวมทั้งสามอย่าง

1. ถ้าหากมีเจตนากระทำในสิ่งที่เป็นสาเหตุทำให้ศีลอดเสียเป็นวาญิบต้องจ่ายหนึ่งกัฟฟาเราะหฺพร้อมกับถือศีลอดชดใช้

2. ถ้าหากในค่ำคืนเดือนร่อมะฎอน ได้หลับนอนกับภรรยา หรือ อสุจิได้เคลื่อนออกมา เนื่องจากฝัน และ
ตั้งใจไม่ทำฆุสุลก่อนอะซานศุบฮิ หรือ คิดว่าจะตื่นนอนก่อนอะซานศุบฮิแต่ตั้งใจไม่ทำฆุสุลหรือไม่แน่ใจว่าจะทำฆุสุลหรือไม่
แล้วในที่สุดเขาไม่ได้ทำฆุสุลหลังจากตื่นนอนดังนั้น เป็นวาญิบต้องจ่ายหนึ่งกัฟฟาเราะหฺพร้อมกับถือศีลอดชดใช้

กรณีที่ต้องจ่ายกัฟฟาเราะหฺรวม

ถ้าบุคคลใด บังคับภรรยาใ ห้ละศีลอด ด้วยการร่วมประเวณี โดยที่ภรรยาไม่ได้ยินยอม
ดังนั้นเขาต้องจ่ายกัฟฟาเราะหฺรวมทั้งของตนเองและของภรรยาพร้อมกับถูกเฆี่ยนอีก ๒๕ที

กรณีที่ต้องจ่ายกัฟฟาเราะหฺรวมทั้ง ๓อย่าง

ถ้าเจตนาละศีลอดเดือนร่อมะฎอน ด้วยการกระทำสิ่งที่เป็นหะรอมเช่น ทำศินา หรือดื่มสุราทั้งที่กำลังถือศีลอดอยู่
ดังนั้นเป็นวาญิบต้องจ่ายกัฟฟาเราะหฺรวมทั้งสามอย่างและต้องถือศีลอดชดใช้ด้วย

------------------------------------------------------------------------------------

ที่มา http://www.siamic.com/ibadat/ramadhan2.htm
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------/

ท่านสามารถ ร่วมบริจาคสมทบทุน เพิ่อ การเผยแพร่ ได้ที่

มูลนิธิเพื่อคุณธรรม บ้านเลขที่ 28/2 หมู่ 9 ถนน ประชาร่วมใจ
แขวง ทรายกองดินใต้ เขต คลองสามวา กรุงเทพฯ 10510

โทร. 02-543-6881-3 โทรสาร 02-916-8716